Energia wiatru powstaje dzięki różnicy temperatur mas powietrza, spowodowanej nierównym nagrzewaniem powierzchni Ziemi. Turbina wiatrowa uzyskuje swoją moc poprzez konwersję wiatru poprzez moment obrotowy działając na łopaty wirnika produkując energię elektryczną. Energia wiatru jest szeroko dostępna, redukuje emisję gazów cieplarnianych, gdyż zastępuje energetykę konwencjonalną opartą na paliwach kopalnych. Zmienność wiatru nie powoduje dużych wahań w działaniu systemów energetycznych, o ile nie stanowi dominującego udziału energii. Według duńskich doświadczeń zalecany udział energii wiatrowej w systemie energetycznym nie powinien przekraczać 20%.

Turbiny wiatrowe mogą być budowane na lądzie i na wodzie tzw. off-shore, przy czym większy uzysk energii jest możliwy na farmach morskich oraz ich lokalizacja jest mniej kłopotliwa dla skupisk ludzkich, jednak przyłączenie do sieci takej elektrowni jest bardziej skomplikowane. Współcześnie dostępne turbiny mają rozpiętość od kilkudziesięciu kW po duże kilku megawatowe urządzenia. Na koniec roku 2008 całkowita zainstalowana moć wynosiła 1,5 GW, stanowiąć 1,5% światowego zużycia energii elektrycznej. Moc zainstalowana w energetyce wiatrowej w Polsce to ≈724 MW (stan 31.1.2009, źródło URE). Energia wiatrowa odgrywa coraz większą rolę w światowym bilansie energetycznym, decyduje o tym przede wszystkim rozwój dużych farm wiatrowych.

Produkcja energii elektrycznej przy wykorzystaniu turbin wiatrowych posiada wiele zalet. Wiatr stanowi niewyczerpalne i odnawialne źródło energii, której wykorzystanie powoduje zmniejszenie zużycia paliw kopalnych. Wiąże się to rówież z obniżeniem emisji gazów cieplarnianych oraz poprawą jakości powietrza poprzez uniknięcie emisji SOx, NOx oraz pyłów do atmosfery. Wykorzystanie wiatru powoduje również dywarsyfikację żródeł energii. Jednakże elektrownia wiatrowa, tak jak każda instalacja przemysłowa, może negatywnie oddziaływać na poszczególne komponenty środowiska, tj. na awifaunę - zagrożenia dla przelatujących ptaków, na krajobraz - zakłócenia wizualne oraz może stanowić zagrożenie klimatu akustycznego związane z emisją hałasu. Pracująca elektrownia wiatrowa wytwarza hałas, który generowany jest głównie przez obracające się łopaty wirnika (opory aerodynamiczne) w mniejszej części pochodzi on z generatora i przekładni. Obecnie dobrze zaprojektowane farmy wiatrowe nie powodują przekroczeń hałasu i spełniają normy dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, które wynoszą na terenach z zabudową mieszkalną 50 dBA w porze dziennej i 40 dBA w porze nocnej. Elektrownie wiatrowe mogą być zagorżeniem dla wędrownych ptaków. Kolizje ptaków z turbinami były notowane w większości badań. Rozmiary śmiertelności ptaków byłły zmienne i odzwierciedlają specyfikę poszczególnych lokalizacji. Największą śmiertelność ptaków notowano więc w przypadku źle zlokalizowanych siłowni, położonych na obszarach atrakcyjnych dla ptaków tzn. trasach przelotów ptaków wędrownych, żerowiskach, bądź też stanowiących tras regularnych odlotów na żerowiska lub noclegowiska. Według badań prowadzonych przez Royal Society for the Protection of Brits w latach 2000-2004, którymi objęto 76 farm, stwierdzono, iż właściwie zlokalizowane farmy wiatrowe nie stanowia zagrożenia dla ptaków.

Jednak ze względu na możliwość wystąpienia negatywnego oddziaływania inwestycji wiatrowych na środowisko występują pewne ograniczenia lokalizacyjne. Do obszarów tych należy zaliczyć:

  • obszary wodno-błotne chronione na podstawie Konwencji Ramiarskiej,
  • zatwierdzone i potencjalne obszary specjalnej ochrony ptaków Natura 2000,
  • miejsca ważne dla ptaków - atrakcyjne żerowiska, trasy regularnych przelotów ptaków wędrownych, trasy regularnych dolotów na żerowiska  i noclegowiska,
  • wszystkie tereny objęte formami ochrony przyrody i krajobrazu (parki narodowe, parki krajobrazowe, rezerwaty przyrody, obszary chronionego krajobrazu, obszary gatunkowej ochrony roślin i zwierząt, itp.).